رابرت گرین

 تازمانیکه نسلی از زنان ازاده به وجود نیایند نسلی از مردان بزرگ نخواهیم داشت

سلام مژگان جان اول از همه میخوام تشکر کنم بابت وقت و دلسوزی ک برای خواننده ها خرج میکنی..خیلی حاشیه نمیرم..میرم سراغ اصل مطلب..من بیست پنج سالمه مدرک تحصیلیم فوق لیسانس هست و یه شغل نیمه وقت دارم و از یه خانواده متوسط هستم...من نه ماهه با آقایی اشنا شدم که سی و چهار سالشه ،مدرکشم لیسانس و کارش ازاده (راستش خیلی کاری نیست ینی انگیزه پیشرفت نداره و فقط برای معاشش پول در میاره و ولخرجم هست) ایشون از یه خانواده مرفه و پولداره که دوماه یبار میره مسافرت داخلی و تو این مدتی که اشنا شدیم تا حالا چهار بار رفتن مسافرت خارجی،این در حالیکه من و خانوادم تابحال مسافرت خارجی نرفتیم و قشر متوسط جامعه هستیم و پدرم یه کارمند ساده هستن و برادرم هم دانشگاهشو نیمه تمام گذاشت کنار و رفت سراغ بازار کار..
حالا این آقا از من خواستگاری کردن و پا پیش گذاشتن و خانواده ها هم خبر دارن ولی خانواده من و خانواده خودش تقریبا مخالفن بدلیل همین فاصله طبقاتی که حرفشو میزنم..دروغ چرا برای خودمم سخته تحمل این تفاوتا توی تفریح و خرید و رفاه(دارایی پدر من در خوشبینانه ترین حالت یک بیستم اون خانوادست)از طرفی خیلی دوسش دارم یعنی عاشقشم طاقت دوری و دلتنگیشو ندارم و میدونم اگه نباشه دیوونه میشم واقعا موندم که باید چه تصمیمی بگیرم که بعدا پشیمون نشم🙁🙁راهنماییم کنید چون واقعا مرددم

پ ن:سلام رفیق چیزایی ک تو نوشتی در مورد اختلاف مالی بود نه طبقلتی و فرهنگی. . .لطفا بیشتر توضیح بده ایا از لحاظ فرهنگی با هم شباهت دارید؟به نظرم اینکه وضع اونا خوبتر از شماست نه تنها بد نیست بلکه پوین مثبت تلقی میشه. . .و اصلا نباید اعتماد به نفست رو از دست بدی!!اما اگر این تفاوتها باعث تنبلی اقا و . . .است و ایشون رو ادم تن پروری بار اورده ازش دوری کن. . .اگه ازون مرفه های لدون اصالت و تازه به دوران رسیده ان ازش دوری کن.اگر در رفتارش با افراد پایین تر از خودش اعم از گارسون رستوران تا افراد بی بضاعت ردی از غرور میبینی ازش دوری کن. . .

سلام مژگان خيلي ساله ك ميخونمت ولي هيچوقت نظر ندادم
ولي الان با ي مشكلاتي مواجه شدم ك خاستم تظرتو بدونم
من ٢٢ سالمه و تـو ي وضعيت نسبتا خوب هستم مث رشته تحصيلي و وضع مالي و چهره و ../ تـو همه اين سالا از نوجواني تا حالا دوستايي كنارم بودن ك با هر شرايطي تـو رابطه با پسرا بودن از سالاي راهنمايي و دبيرستان و دانشكاه ولي من هيجوقت هيجوقت نتونسنم كسي رو كنار خودم داشته باشم هيجوقت نشد اصلا! حتي پسرايي با شرايطاي خيلي خوب سمت من ميومدن من هميشه همرو پس زدم تـو دانشكا پسرايي ك همه دخترا دنبالشون بودن ب أصرار ب من پيشنهاد ميدادن ولي من قبول نميكردم . ن اينكه نخام مژگان نميدونم اصلا نميشه . با هر كس ك بفهمم ذره اي بهم علاقع داره رفتارم عوض ميشه و تهاجمي ميشم . خاستگارم ك اصلا نگم ك ب چهره طرف نگاهم نميكنم و نه رو ميگم!!! ابن مشكل حادي نيس مژگان ميدونم اما با خودم ك فكر ميكنم ميگم تا چند سال ديك ادم با شرايط خوب و أيده ال پيدا ميشه ك من همرو پس ميزنم ؟! حتي همين ي ماه گذشته ي اقايي با تحصلات خيلي خوب مدرك از بهترين دانشكاه ألمان وضع مالي و چهره خوب پيشنهاد داد و من ب طرز وحشيانه اي رد كردم ك باعث تعجب همه ام ميشه اين رفتارام.... مژگان بنظرت چكار كنم ب اين كارام ادامه بدم؟ يا تغير انجام بدم رو خودم ك هر چقدم تلاش ميكنم نميشه نميتونم با شرليطم جور نميشه... مرسي تگ كمكم كني لطف كردي:) عشق تـو روحت❤️

پ ن:خب مسلمه ک مشکل داری. . .وگرنه یه ادم سالم بدون دلیل نمیاد همه ی کیس های خوبشو این طور دیپرت کنه. . .گاهی ما خودمون نمیدونیم ک مشکل داریم و باید تحت درمان قرار بگیریم. . .از طرفی به پلن یا برنامه یا دلیل منطقی ای هم اشاره نکردی ک این رفتارتو توجیه کنه. . .جدا این مسیله نگران کنندس پیگیریش کن

مژگان نوشت:دوتا از مخاطبا داستانشون نصفه اومده. . .یکی اونی ک خونواده سنتی ای داشت و انتخاب رشته کرده بود تهرانو و قبول شده بود و یکی دیگه هم اون خانوم دکتری ک 7 ساله با اقایی تو رابطن و شرایط اقا اوک نشده هنوز. . .لطفا بفرستید ادامشو